Gdy odchodzi Gospodarz\u2026<\/p>\n\n\n\n
Wiadomo\u015b\u0107 o \u015bmierci \u015aP Ksi\u0119dza Ludwika Michalika<\/strong>, d\u0142ugoletniego proboszcza Parafii p.w. Matki Bo\u017cej R\u00f3\u017ca\u0144cowej w Charsznicy i d\u0142ugoletniego Dziekana tutejszego Dekanatu dosz\u0142a do nas, rodziny Malaty\u0144skich, p\u00f3\u017ano. Zbyt p\u00f3\u017ano. Nie zd\u0105\u017cyli\u015bmy si\u0119 z Nim po\u017cegna\u0107, nie zd\u0105\u017cyli\u015bmy podzi\u0119kowa\u0107 za serdeczno\u015b\u0107 i przyja\u017a\u0144, za \u017cyczliw\u0105 pami\u0119\u0107 o rodzinie, a g\u0142\u00f3wnie o Antonim Malaty\u0144skim, przemys\u0142owcu, w\u0142a\u015bcicielu Zak\u0142ad\u00f3w Przemys\u0142owych w tej miejscowo\u015bci, dzia\u0142aczu spo\u0142ecznym, pomys\u0142odawcy budowy ko\u015bcio\u0142a, parafii, ale i budowniczym szko\u0142y, nosz\u0105cej od lat, tak\u017ce dzi\u0119ki historycznym zami\u0142owaniom ksi\u0119dza Michalika, imi\u0119 Antoniego Malaty\u0144skiego , a z kt\u00f3r\u0105 to szko\u0142\u0105 jeste\u015bmy zwi\u0105zani do dzi\u015b.<\/p>\n\n\n\n Nie zd\u0105\u017cyli\u015bmy z\u0142o\u017cy\u0107 ho\u0142du temu bardzo skromnemu i bardzo pracowitemu Kap\u0142anowi, zas\u0142u\u017conemu Gospodarzowi Parafii, ale i tej Ziemi, tego miejsca, kt\u00f3remu by\u0142 oddany i dla kt\u00f3rego pracowa\u0142 przez p\u00f3\u0142 wieku. Rzeczywistemu Ojcu Duchowemu wszystkich Parafian, Mieszka\u0144c\u00f3w tej szczeg\u00f3lnej Gminy, w kt\u00f3rej zawsze by\u0142o du\u017co wzajemnej troski o ludzi, du\u017co ciep\u0142a i takiej czujnej my\u015bli o wszystkich\u2026 \u017ceby wszystkim tu by\u0142o dobrze. Ksi\u0105dz Ludwik mia\u0142 w sobie tak\u0105 jednocz\u0105c\u0105, pozytywn\u0105 energi\u0119, jak cz\u0119sto m\u00f3wili tutejsi Mieszka\u0144cy. Zna\u0142 wszystkich, uczestniczy\u0142 we wszystkich okresach ich \u017cycia, tych chrzci\u0142, tych uczy\u0142 w szkole, udziela\u0142 \u015blub\u00f3w \u2026 prowadzi\u0142 na cmentarz. Normalnie, jak to przez p\u00f3\u0142 wieku gospodarzenia. By\u0142 zawsze obecny.<\/p>\n\n\n\n Znali\u015bmy Ksi\u0119dza od momentu, gdy si\u0119 tu zjawi\u0142, czyli od pocz\u0105tku lat siedemdziesi\u0105tych. Przyje\u017cd\u017cali\u015bmy tu cz\u0119sto pod byle jakim pozorem, lub bez pozoru, a wszystko dlatego, \u017ce Jerzy Malaty\u0144ski, wnuk Antoniego, m\u00f3j nie\u017cyj\u0105cy ju\u017c M\u0105\u017c, darzy\u0142 Charsznic\u0119 specjaln\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105. By\u0142a dla Niego Arkadi\u0105, najczulszym wspomnieniem z dzieci\u0144stwa. Pierwszym miejscem, kt\u00f3re \u015bwiadomie poznawa\u0142. Urodzi\u0142 si\u0119 wprawdzie w Warszawie, z kt\u00f3rym to miejscem by\u0142a i jest do dzi\u015b zwi\u0105zana wi\u0119ksza cz\u0119\u015b\u0107 rodziny, ale urodzi\u0142 si\u0119 tu\u017c przed II wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105. Gdy wi\u0119c trzeba by\u0142o ucieka\u0107 z Warszawy, to wraz z rodzicami wyl\u0105dowa\u0142 w\u0142a\u015bnie w Charsznicy, u Dziadk\u00f3w. Tu zacz\u0105\u0142 poznawa\u0107 \u015bwiat. Tu pozna\u0142 swoje pierwsze, wielkie miasto \u2013 Miech\u00f3w, jak pisa\u0142 w swojej ksi\u0105\u017cce o tym miejscu. Charsznica dla wielu cz\u0142onk\u00f3w rodziny sta\u0142a si\u0119 w r\u00f3\u017cnych latach wojny prawdziwym centrum \u015bwiata. St\u0105d, z Charsznicy, m\u0142odsi cz\u0142onkowie licznej rodziny Malaty\u0144skich (pi\u0119ciu syn\u00f3w, jedna c\u00f3rka, kuzyni, wsp\u00f3\u0142ma\u0142\u017conkowie ) jechali do Powstania Warszawskiego, a potem, ci, kt\u00f3rzy przetrwali, powracali tu, wraz z kolegami, znajomymi, i w\u0142a\u015bnie tu, pod opiek\u0105 Dziadk\u00f3w prze\u017cy\u0142a i ukrywa\u0142a si\u0119 do do\u0144ca wojny, spora ich grupa.<\/p>\n\n\n\n \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Ksi\u0105dz Ludwik nie zna\u0142\u00a0 Antoniego Malaty\u0144skiego. Dziadek zmar\u0142 nagle w 1949 roku, gdy pa\u0144stwo ludowe odebra\u0142o mu Fabryk\u0119 \u2013 marzenie i dorobek jego \u017cycia. Nie zna\u0142 go osobi\u015bcie, ale zna\u0142 legend\u0119 o nim. Fabryka, z kt\u00f3rej wygnani zostali w\u0142a\u015bciciele \u2013 niszcza\u0142a,\u00a0 mury si\u0119 rozpada\u0142y, ale pozosta\u0142y inne walory tej rodziny w Charsznicy. Istnia\u0142a jeszcze kaplica, kt\u00f3r\u0105 stworzy\u0142 Antoni Malaty\u0144ski na swojej ziemi, a kt\u00f3ra mia\u0142a by\u0107 zaczynem pod budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a, je\u015bli ju\u017c b\u0119dzie taka mo\u017cliwo\u015b\u0107 w przysz\u0142o\u015bci. Bo ko\u015bcio\u0142a tu nigdy nie by\u0142o.\u00a0 By\u0142 w s\u0105siednim Chodowie, i do tamtej parafii nale\u017ca\u0142a Charsznica.\u00a0W Charsznicy natomiast \u00a0istnia\u0142a szko\u0142a, du\u017ca, bardzo funkcjonalna, zbudowana tak\u017ce z kapita\u0142u Dziadka, jeszcze w 1929 roku. Szko\u0142a istnieje do dzi\u015b. Z t\u0105 szko\u0142\u0105 Ksi\u0105dz Ludwik Michalik te\u017c przez wiele lat \u00a0by\u0142 zwi\u0105zany.<\/p>\n\n\n\n Ksi\u0105dz Ludwik, jako m\u0142ody wikariusz przyby\u0142 do Charsznicy w 1970 roku. M\u0142ody jako kap\u0142an, ale ju\u017c do\u015bwiadczony, jako cz\u0142owiek: przed laty, po maturze w swojej rodzinnej Wieliczce, zosta\u0142 przymusowo wcielony do wojska i skierowany do pracy w kopalni \u201eConcordia\u201d w Zabrzu. Do ko\u0144ca \u017cycia bra\u0142 udzia\u0142 w dorocznych spotkaniach \u017co\u0142nierzy-g\u00f3rnik\u00f3w, represjonowanych w czasach stalinowskich.<\/p>\n\n\n\n Potem, po s\u0142u\u017cbie g\u00f3rniczej by\u0142o seminarium i kap\u0142a\u0144stwo: przyby\u0142 wi\u0119c do Charsznicy jako m\u0142ody wikariusz, a ju\u017c w 1974 roku dosta\u0142 od swojego zwierzchnika, ks. Biskupa Jana Jaroszewicza zadanie specjalne, aby utworzy\u0107 tu parafi\u0119. Ko\u015bcio\u0142a nadal nie by\u0142o, jako parafia dzia\u0142a\u0142a ca\u0142y czas, podniesiona do tej rangi Kaplica, zbudowana jeszcze przez Antoniego Malaty\u0144skiego. Zacz\u0105\u0142 si\u0119 bardzo d\u0142ugi czas budowy prawdziwego, w\u0142asnego, charsznickiego ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3rego ksi\u0105dz Ludwik, decyzj\u0105 swoich zwierzchnik\u00f3w \u2013 by\u0142 od pocz\u0105tku proboszczem. Pierwszym proboszczem ko\u015bcio\u0142a w budowie. Zreszt\u0105, d\u0142uga jeszcze by\u0142a droga, by doczeka\u0107 pozwolenia na budow\u0119. Ono nast\u0105pi\u0142o dopiero po nastaniu \u201eSolidarno\u015bci\u201d. A sam ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 gotowy dopiero w 1986 roku. W 1988 roku natomiast do specjalnie wybudowanej w ko\u015bciele krypty, ksi\u0105dz Ludwik przeni\u00f3s\u0142 z miejscowego cmentarza w Chodowie, prochy Antoniego Malaty\u0144skiego, jego \u017cony Jadwigi i jednego z ich syn\u00f3w, Jana, zmar\u0142ego tragicznie w 1937 roku. Pami\u0119tam, \u017ce zorganizowa\u0142 wtedy naszej rodzinie wielk\u0105 uroczysto\u015b\u0107. Wzi\u0119\u0142o w niej udzia\u0142 15 najbli\u017cszych krewnych, jak zapisa\u0142 Ksi\u0105dz Ludwik.<\/p>\n\n\n\n I jeszcze raz, wiele lat p\u00f3\u017aniej te\u017c odby\u0142a si\u0119 rodzinna uroczysto\u015b\u0107 Malaty\u0144skich, a cho\u0107 odbywa\u0142a si\u0119 gdzie indziej, bo w charsznickiej szkole, to Ksi\u0105dz Ludwik te\u017c \u201emacza\u0142 w tym palce\u201d: w 2003 roku, uchwa\u0142\u0105 Rady Gminy Charsznica obie Szko\u0142y i podstawowa i gimnazjum otrzyma\u0142y imi\u0119 Antoniego Malaty\u0144skiego. I pami\u0119tam, \u017ce ksi\u0105dz Ludwik zosta\u0142 wtedy wybrany Przewodnicz\u0105cym Komitetu Nadania Imienia Szkole.<\/p>\n\n\n\n Uczestniczyli\u015bmy i w tej uroczysto\u015bci, a by\u0142o nas tak\u017ce sporo. Od tego momentu zreszt\u0105, do dzi\u015b i na pewno jeszcze d\u0142ugo, rodzina przyznaje doroczn\u0105 nagrod\u0119 dla najlepszego ucznia.<\/p>\n\n\n\n W 2008 roku Ksi\u0105dz Ludwik Michalik napisa\u0142 i wyda\u0142 wzruszaj\u0105c\u0105 ksi\u0105\u017ceczk\u0119 o ca\u0142ej swojej kap\u0142a\u0144skiej drodze w Charsznicy. Napisana tak niby \u201esucho\u201d, \u201epo m\u0119sku\u201d ma w sobie tak przeogromn\u0105 ilo\u015b\u0107 obserwacji, ale i uczu\u0107 serdecznych, a wszechstronnych, tych dotycz\u0105cych organizacji i funkcjonowania parafii, ale tak\u017ce \u017cycia religijnego , dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej, \u017ce a\u017c z zachwytem i podziwem si\u0119 to czyta. Wzruszaj\u0105ce s\u0105 np. r\u00f3\u017cne dzia\u0142ania wsp\u00f3lne, kt\u00f3re pi\u0119knie buduj\u0105 wsp\u00f3lnot\u0119, takie, jak cho\u0107by, zapocz\u0105tkowane przez Ksi\u0119dza Ludwika \u201eparafiady\u201d, a w nich konkursy, spotkania, gry, konkursy plastyczne, wa\u017cne, bo doch\u00f3d z tych dorocznych spotka\u0144 zawsze przeznaczony jest na pomoc dla kszta\u0142c\u0105cej si\u0119 m\u0142odzie\u017cy, pochodz\u0105cej w\u0142a\u015bnie z Charsznicy. Jest tam te\u017c wielki rozdzia\u0142, bardzo drobiazgowo pokazuj\u0105cy wszystkie etapy budowy ko\u015bcio\u0142a. Jak to ziemi\u0119 darowan\u0105 przez Antoniego Malaty\u0144skiego w\u0142a\u015bnie pod nowy ko\u015bci\u00f3\u0142, trzeba by\u0142o poszerzy\u0107 o inne darowizny, jak trzeba by\u0142o gromadzi\u0107 kapita\u0142, a ksi\u0105dz Ludwik, jak dobry kasjer i ksi\u0119gowy w jednym \u2013 zapisywa\u0142 i podlicza\u0142: kto darowa\u0142, kto budowa\u0142, jakie ekipy, ca\u0142a ta fascynuj\u0105ca droga ku wielko\u015bci duchowej, jak\u0105 sta\u0142 si\u0119 ko\u015bci\u00f3\u0142 ma tu wi\u0119c bardzo konkretne, bardzo drobiazgowe zapisy \u201etechniczno-buchalteryjne\u201d.<\/p>\n\n\n\n \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 ***<\/p>\n\n\n\n W\u015br\u00f3d rozmaitych bud\u00f3w, kt\u00f3re wymy\u015bli\u0142 i zrealizowa\u0142 ten Ksi\u0105dz-Gospodarz jest zbudowany tu\u017c przed parafi\u0105 i ko\u015bcio\u0142em Dom Opieki Spo\u0142ecznej. Ksi\u0105dz Ludwik bardzo by\u0142 z niego dumny. Ale, czy przewidzia\u0142, \u017ce w ostatnim okresie swojego \u017cycia, gdy ju\u017c b\u0119dzie wymaga\u0142 codziennej opieki, to tam w\u0142a\u015bnie zamieszka? Tak bliziutko swojego ca\u0142ego \u017cycia! Jego nast\u0119pca, nowy proboszcz, ksi\u0105dz Kwa\u015bniewski, o kt\u00f3rym Ksi\u0105dz Ludwik m\u00f3wi\u0142 z uznaniem, \u017ce m\u0142ody, silny i bardzo pracowity, co to \u017cadnej roboty si\u0119 nie l\u0119ka, bardzo dba\u0142 o to, aby Ksi\u0105dz Ludwik, nawet na emeryturze mieszka\u0142 u siebie: w swoim pokoju, w\u015br\u00f3d swoich ksi\u0105\u017cek. Dopiero, gdy potrzebna by\u0142a ca\u0142a opieka Ksi\u0105dz Ludwik przypomnia\u0142 sobie o Domu wybudowanym naprzeciw. By\u0142 tam.<\/p>\n\n\n\n Gdy dwa lata temu zmar\u0142 m\u00f3j M\u0105\u017c, Ksi\u0105dz Ludwik ju\u017c nie m\u00f3g\u0142 przyjecha\u0107. Ale do Krakowa przyjecha\u0142 nowy Ksi\u0105dz Proboszcz, prowadzi\u0142 pogrzeb, sztandary Charsznickiej Szko\u0142y pochyla\u0142y si\u0119 nad grobem, nie wiedzieli\u015bmy, \u017ce czas znowu minie tak szybko, \u017ce nie zd\u0105\u017cymy si\u0119 ju\u017c spotka\u0107.<\/p>\n\n\n\n \u017begnaj Ksi\u0119\u017ce Ludwiku, zawsze Ksi\u0105dz pozostanie dla nas symbolem Charsznicy i prawdziwego, dobrego gospodarowania tym ma\u0142ym-wielkim \u015bwiatem.<\/p>\n\n\n\n \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Maria Malaty\u0144ska<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Gdy odchodzi Gospodarz\u2026 Wiadomo\u015b\u0107 o \u015bmierci \u015aP Ksi\u0119dza Ludwika Michalika, d\u0142ugoletniego proboszcza Parafii p.w. Matki Bo\u017cej R\u00f3\u017ca\u0144cowej w Charsznicy i d\u0142ugoletniego Dziekana tutejszego Dekanatu dosz\u0142a do nas, rodziny Malaty\u0144skich, p\u00f3\u017ano. Zbyt p\u00f3\u017ano. Nie zd\u0105\u017cyli\u015bmy si\u0119 z Nim po\u017cegna\u0107, nie zd\u0105\u017cyli\u015bmy podzi\u0119kowa\u0107 za serdeczno\u015b\u0107 i przyja\u017a\u0144, za \u017cyczliw\u0105 pami\u0119\u0107 o rodzinie, a g\u0142\u00f3wnie o Antonim […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":2618,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-2709","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-wydarzenia","entry","has-media"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/parafiacharsznica.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2709","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/parafiacharsznica.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/parafiacharsznica.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiacharsznica.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiacharsznica.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2709"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/parafiacharsznica.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2709\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2711,"href":"https:\/\/parafiacharsznica.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2709\/revisions\/2711"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiacharsznica.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2618"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/parafiacharsznica.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2709"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiacharsznica.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2709"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/parafiacharsznica.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2709"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}